Stwardnienie rozsiane
Bezpośrednią przyczyną wystąpienia objawów choroby jest uszkodzenie osłonek mielinowych nerwów. Spowodowane tym uszkodzenie włókien nerwowych może wystąpić we wszystkich regionach układu nerwowego, co w konsekwencji prowadzi do wystąpienia bardzo różnorodnych tzw. „rozsianych” objawów.
Objawy:
Pierwsze objawy stwardnienia rozsianego są wynikiem demielizacji, czyli pozbawienia aksonów osłonek z mieliny. Prowadzi to do zwolnienia lub zablokowania ich przewodnictwa nerwowego. Wskutek tego pojawić się mogą m.in.; niedowłady sterowania ruchami, zaburzenia czucia oraz zaburzenia widzenia (tj. podwójne widzenie, spadek ostrości widzenia „jak przez mgłę” utratę widzenia kolorów. Mogą się też pojawiać różnorakie zaburzenia czucia o zmiennym, drętwienie, bóle w różnych okolicach ciała, swędzenie, kłucie skóry.
Wraz z upływem czasu i rozwojem choroby pojawia się spastyczność mięśni kończyn górnych i dolnych oraz utrudniające poruszanie się przykurcze. Nie rzadko chorobie towarzyszą bóle głowy i zaburzenia równowagi, częsta jest też niestabilność emocjonalna, u części i pacjentów obserwuje się depresję, u innych euforię.
Czynniki ryzyka:
- czynniki środowiskowe - SM częściej występuje w klimacie chłodnym i umiarkowanym
- predyspozycje genetyczne
W wielu przypadkach choroba przebiega powoli i łagodnie i kolejne rzuty przedzielone bywają wieloletnimi przerwami. Ponieważ w czasie ciąży dolegliwości nasilają się, kobietom chorym na stwardnienie rozsiane radzi się rezygnację z rodzenia dziecka.