Stwardnienie rozsiane

Dlatego choroba nosi miano - stwardnienia rozsianego. Głównym objawem chorobowym jest powstawanie we włóknach patologicznych zmian - tzw. ognisk demielizacyjnych. Zmiany te szczególnie często występują w obrębie nerwów wzrokowych, w obszarze okołokomorowym, w pniu mózgu, móżdżku, i w istocie białej rdzenia.

Objawy:

Pierwsze objawy stwardnienia rozsianego są wynikiem demielizacji, czyli pozbawienia aksonów osłonek z mieliny. Prowadzi to do zwolnienia lub zablokowania ich przewodnictwa nerwowego. Wskutek tego pojawić się mogą m.in.; niedowłady sterowania ruchami, zaburzenia czucia oraz zaburzenia widzenia (tj. podwójne widzenie, spadek ostrości widzenia „jak przez mgłę″ utratę widzenia kolorów. Mogą się też pojawiać różnorakie zaburzenia czucia o zmiennym, drętwienie, bóle w różnych okolicach ciała, swędzenie, kłucie skóry.

Wraz z upływem czasu i rozwojem choroby pojawia się spastyczność mięśni kończyn górnych i dolnych oraz utrudniające poruszanie się przykurcze. Nie rzadko chorobie towarzyszą bóle głowy i zaburzenia równowagi, częsta jest też niestabilność emocjonalna, u części i pacjentów obserwuje się depresję, u innych euforię.

Czynniki ryzyka:

• czynniki środowiskowe - SM częściej występuje w klimacie chłodnym i umiarkowanym
• predyspozycje genetyczne

Możliwe następstwa i powikłania

W wielu przypadkach choroba przebiega powoli i łagodnie i kolejne rzuty przedzielone bywają wieloletnimi przerwami. Ponieważ w czasie ciąży dolegliwości nasilają się, kobietom chorym na stwardnienie rozsiane radzi się rezygnację z rodzenia dziecka.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy stwardnienia rozsianego