Encefalopatia wątrobowa

Encefalopatia związana jest z krążeniem w organizmie wielu toksyn. Produkty jelitowego trawienia powinny być poddane detoksykacji w wątrobie. Jednak zaburzenia działania tego narządu wiążą się właśnie z pojawieniem toksyn w krążeniu ogólnym.

Substancje mające toksyczny wpływ na układ nerwowy:

• amoniak
• merkaptan
• kwasy żółciowe
• kwasy tłuszczowe
• fenole
• mangan
• oktopamina

Znacząco rolę w chorobie odgrywa amoniak. Jego stężenie we krwi ma wpływ na nasilenie zaburzeń świadomości. W prawidłowo działającej wątrobie amoniak jest przekształcany w wątrobie na mocznik, a następnie wydalany przez organizm.

Zwiększone wytwarzanie amoniaku może również nastąpić w następstwie krwawienia żołądkowo – jelitowego lub krwawienia z żylaków przełyku. Szkodliwe mogę również się okazać leki przeciwbólowe czy uspokajające.

Wyróżnia się 5 stadiów choroby. Może mieć ona charakter jawny oraz subkliniczny. Jawną możemy podzielić na przewlekłą i postępującą oraz ostrą i odwracalną.

Objawy psychiczne dotyczą głównie funkcji poznawczych, intelektualnych, osobowości i zachowania. Pojawiają się również zaburzenia świadomości oraz charakterystyczne drżenie.

W diagnostyce encefalopatii wątrobowej wykonywane są badania laboratoryjne krwi (transaminazy, bilirubina, amoniak), EEG oraz badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) w zasadzie wykluczające inne przyczyny zaburzeń świadomości.

Leczenie polega głównie na likwidowaniu czynników powodujących encefalopatię. Należy stosować laktulozę, która odpowiednio oczyszcza jelita z substancji toksycznych oraz blokuje tworzenie się amoniaku.

Bardzo ważne jest również wprowadzenie odpowiedniej diety. Należy ograniczyć spożycia białka i dostarczyć organizmowi wystarczającą ilość węglowodanów.

Unikać trzeba leków uspokajających.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy encefalopatii wątrobowej