Choroby

Znajdź chorobę:

Wybierz literę rozpoczynającą nazwę choroby:

Choroby odkleszczowe

Co nas czeka w środku lasu? Wilki? Dziki? Nie. Czekają na nas miniaturowe wampiry! I to nie tylko w ciemnym lesie, ale także na ogródkach działkowych, w parkach i na słonecznych skwerach.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy chorób odkleszczowych

Kleszcze sprawiają, że zaczynamy obawiać się wyczekiwanej od miesięcy majówki.  Jak sobie z nimi radzić? Czy naprawdę są aż tak groźne?

Przenoszą one cały szereg chorób, które dla człowieka mogą okazać się fatalne w skutkach. Trudne do przejścia i leczenia, objawiające się czasem nawet dopiero po kilkudziesięciu latach, mogą całkowicie zmienić nasze życie. Dlatego po każdym obcowaniu z naturą, należy dokładnie sprawdzić  swoje ciało, w celu wyeliminowania niebezpieczeństwa.

Kleszcze to rząd (według niektórych klasyfikacji podrząd) pajęczaków należący do podgromady roztoczy. Te miniaturowe stworzenia nie interesowałyby nas w ogóle, gdyby nie fakt, że stanowią one jedną z największych grup pasożytów zewnętrznych kręgowców.

Wyobraźmy sobie następującą scenę, spacerujemy z ukochanym przez las, powietrze jest spokojne, przez korony drzew prześwitują coraz to cieplejsze promienie słońca. Postanawiamy skręcić  w ścieżkę obok rosnącej niedaleko gęstwiny paproci. W pewnym momencie zostajemy zaatakowani przez kleszcza, ale nie jesteśmy w stanie tego zauważyć!  Idziemy dalej  ciesząc się dniem i nie przerywamy sobie spontanicznej rozmowy.

Dlaczego tak się dzieje? Odpowiedź jest prosta jak większość pasożytów, tak i kleszcze są organizmami wyspecjalizowanymi w przeprowadzaniu ataku na swojego żywiciela. W ich ślinie znajduje się substancja znieczulająca, która działa natychmiastowo, dlatego też nie wyczujemy nawet chwili, w której kleszcz wkłuwa nam się w skórę.

Ci mali, leśni krwiopijcy posiadają tzw. hypostom, czyli ryjkowaty narząd gębowy przystosowany do ssania krwi i płynów tkankowych. Aby nie ześlizgnąć się ze skóry człowieka, lub innego kręgowca np. naszego własnego psa, kleszcz wytworzył sobie w procesie ewolucji maleńkie ząbki utrzymujące.

Jakie są ulubione miejsca kleszcza? Gdzie możemy go znaleźć po powrocie ze spaceru?

Pajęczaki te napadają najczęściej dobrze ukrwione zagięcia skóry, gdzie tkanka ta jest najdelikatniejsza. Najczęściej są to pachwiny, pępek oraz obszar gdzie powierzchnia głowy graniczy z włosami. Kleszcz nie wbija się w nasz organizm od razu, lecz wędruje do preferowanych przez siebie miejsc. 

Atakują najczęściej samice, które są skłonne żywić się krwią człowieka przez okres 11-12 dni. W tym czasie powiększają swoją objętość nawet do 200 razy.  Pasożyt staje się wtedy bardziej widoczny i łatwiej go zauważyć na powierzchni skóry, lecz nie należy zwlekać do tego czas z jego usunięciem. Taki owad  wypija zwykle ok. 5 ml krwi, która konieczna jest dla niego do wyprodukowania jaj. Ale czy same kleszcze stanowią dla nas największe zagrożenie?

Oczywiście, że nie. Można być wiele razy przez nie zaatakowanym i wyjść z tego bez szwanku. Dzieje się tak, ponieważ nie każdy pajęczak jest zarażony przez drobnoustroje i wirusy powodujące choroby.  Jednak tych ‘zakażonych’ też nie jest mało...

W Polsce jedną z najpowszechniejszych chorób wywołanych tymi organizmami  jest kleszczowe zapalenie mózgu, które wymierzone jest w  jeden z najważniejszych  układów naszego organizmu, a mianowicie centralny system nerwowy.  Powodowana jest ona przez wirusy z rodziny Flaviviridae. Schorzenie to, choć rzadko ma przebieg ciężki powoduje często następstwa pochorobowe pod postacią niedowładów, depresji, zaniku mięśni lub stałych bólów głowy. Statystycznie rzecz biorąc zachorowalność na kleszczowe zapalenie mózgu wzrosło w ostatnich latach czterokrotnie.

Innym schorzeniem jest Borelioza, która  w przeciwieństwie do kleszczowego zapalenia mózgu jest chorobą wielonarządową, wywołaną przez bakterie (krętki z rodzaju Borrelia).Oprócz  szeregu objawów obejmujących cały ustrój (rumień wędrujący, naciek limfocytarny, zanikowe zapalenie skóry, zaburzenia psychiczne, schorzenia stawowe itp.) może pozostawić ona po sobie tzw. zespół poboreliozowy oraz liczne powikłania.

W Polsce z powodu dość łagodnych zim i ocieplenia klimatu ilość kleszczy zwiększyła się w ostatnim czasie – kleszcze nie są odporne na niskie temperatury i część z nich powinna ginąć po jesieni.  Kleszcze są kosmopolityczne i choć najwięcej jest ich w samych tropikach i subtropikach, to każdy kraj ma swoich zwolenników. W naszym najczęściej spotykany jest kleszcz pospolity nazywany czasem pastwiskowym ( Ixodes ricinus). Rejonami największego zagrożenia są tereny dawnych województw olsztyńskiego, białostockiego, suwalskiego i opolskiego.

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zarażenia, warto wcielić  w życie kilka, prostych wskazówek:


1. Wybierać taką odzież, która zakrywa jak najwięcej partii ciała – długie rękawy i spodnie, a w szczególności szczelne okrycia głowy.

2. Po powrocie z miejsc, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia kleszczy jest największe, najlepiej jest wziąć prysznic i obejrzeć dokładnie całe ciało w celu zweryfikowania obecności tego typu pasożytów.

3. W przypadku znalezienia kleszcza najlepiej od razu usunąć go pęsetą lub wykręcić, a zaatakowane miejsce przemyć spirytusem.  Nie należy dopuścić do sytuacji, w której usuniemy jedynie część zwierzęcia.  Jeśli tkwi on głęboko najlepiej od razu udać się do lekarza.

4. Przed wyjściem w teren zastosować środki odstraszające kleszcze.

5. Unikać chodzenia w wysokiej trawie i krzakach (szczególnie paprociach).  Nie siadać na zwalonych pniach lub trawie.

6. Poddać się szczepieniu, które jest najpewniejszy sposobem zabezpieczenia się.

Autor:

Jagoda Jęczmień

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy chorób odkleszczowych

Kleszczowe zapalenie mózgu

Chorobę wywołują wirusy, które znajdują się w niektórych zarażonych kleszczach z rodzaju hodes ritinus. Do zakażenia dochodzi poprzez ukąszenia, rzadziej drogą pokarmową (mleko chorych krów). Przebieg Zwykle łagodny, choroba kończy się po kilku dniach.... czytaj więcej

Rdzeniowy zanik mięśni

Rdzeniowy zanik mięśni, inaczej atrofia mięśniowa (z angielskiego Spinal Muscular Atrophy, czyli SMA) to choroba o podłożu genetycznym. Polega na degeneracji jąder przednich rdzenia kręgowego i jądra ruchowego opuszki. czytaj więcej

Dodaj komentarz

JAKIM SZCZEPIENIU ?!!!! CO ZA BZDURA - NIE MA SZCZEPIONKI NA

JAKIM SZCZEPIENIU ?!!!! CO ZA BZDURA - NIE MA SZCZEPIONKI NA BB!!!!!!!!!!!...

13-11-2013 07:11

~CHORY NA BB

Dodaj komentarz

Gorący temat

Niska waga ciała może być przeszkodą w poczęciu dziecka!

Niska waga ciała może być przeszkodą w poczęciu dziecka!

Nie tylko otyłość jest przyczyną niepłodności »

Najnowsze choroby

Tagi

Aktualności